من ازاین بی توبودن ها میترسم ازهمین لبخندها ک محومیشود درصورتم.من ازادمها خوف ندارم لاکن ازخدابسیارمیترسم شبی اگر گذشتی بدان نگاهم نگران خدا.تو.خودم است.شاعر هیچ نوشته ای نشدم جز چشمان مردانه مردی ک عارفانه دوستش دارم....من ازتنهایی بی او مجازی مینویسم.خیال باطل نکن مرد من واقعیست با دنیا عوضش نمیکنم...این را همیشه ب خاطر داشته باش.من هم خدای نوشته های خودم هستم .
کتی_جون#