✔کتــ☾ــے ...
اِسمِتــــ تو בهَنـــآ مے چَرخــِــهـ ؟ تُفَمــ تو בهَنــآ مے چرخـــه آخَرِشــــ مینـבازیشــــ בور... پَســ جَــــ ـ ـ ـو نَگیرَבتـــ!
✔کتــ☾ــے ...
دستهایم بوی دستانت را گرفته است...........
✔کتــ☾ــے ...
حــُــــرمت نان از قلب بیشـــــتر است آنرا می بوســــــند، این را میشـــــکنند...
✔کتــ☾ــے ...
آدم هـــــــا... فـرامـوش نـــمیکــــنند ... !! ... فــــــــقط ... دیـــگر ســـــــــــــــــــــاکت میشـوند ... هـمین....!
✔کتــ☾ــے ...
من هنوز می ترسم مبادا با زبانی سخن بگویم /.........که میان آدم ها رایج نیست ........من هنوز هم از نیمکت های چوبی ردیف اول می هراسم....... چون آنجا آزادی دست ها محدود است ........و من دلم میخواهد دست هایم را بی شرمندگی........ بالا ببرم : -آقا اجازه ما جواب تمام سئوالهای شما را بلدیم........ اما هنوز از چشم های شما می ترسیم !
✔کتــ☾ــے ...
مـــیتــرسم بــگویـنـد دیـــوانــه شـــدهام ... بـــا خـــودم کلنـجـــار مـــیروم ... تـــا دیـــوانــگی بـــه ســـراغم نیـــامده ... بــرگردان تـنـهاییم را ... حتــی غریبــهها میدانند کــه شانــههای غـرورت تــشنه هـــق هـــق اســت حتــی میدانند که بــاید پلکهــایت را دوســت داشــت تــا آشنــایی را نشنــاسی . میدانــی ؟ مــن هیــچ بـغضی را ارزان نـفروختـــهام تنهـــا ، سـایـه هـــای حضــورم را پــوششی میکنــم بــر شانـههــای عریــان غـرورت تــا ، غــریبــهای عبــور نـکـنـد . ...........
✔کتــ☾ــے ...
مسلط شـــدهای بـــر من ... تـــو را میگویــم ... تـــازیانه میزنــی ... هـــی دیـــوانــه ... مـــیخواهم بــگویــم : تـــازیــانه از ســرم بــردار ...
✔کتــ☾ــے ...
یکم زیادی بهانه گیرشدم......انگار نه انگار دوروز دیگه میای.....حس خوبی ندارم..نبودن هارودوس ندارم................../شایدکودک درونم لجبازشده ..شاید/