من،چاقوی مهربانیم را خوردم ! تو هم اگر مهربان باشی، شک نکن یک روزی خنجری فرو میرود... یا به احساست.. یا به غرورت.. یا به پشتت ! من از ترسِ پشت سر، نماز خواندن راهم ترک کرده ام ...‬

حالا، در جست‌وجوي جايي هستم که تنهايي‌ام را ببرم آن‌جا رها کنم با خودم به خودم برگردم و او هيچ وقت ديگر مرا دوباره پيدا نکند!

حالا که قرار نیست دیگر حوا ی من باشی به چه امیدی آدم شوم ؟

تو رفتی

و دلم پشت سرت می دوید ...