و من...
و من می روم!
که شامگاهان بی روزن به استجابت صبح ننشسته اند!
می روم که آغاز کنم!
از امروز روز تا فردای روزتر؛
اما؛
آخر که نمی شود پرید!
باید شوق رسیدن معنا بگیرد!
بالهای مرا بگیریید و من دستان شما را!
و سرود رفتن و رفتن را تا فرداها در گوش جانم زمزمه کنید!

اون موقع #مشخص ميشه چه مقدار #آدم حرفي واسه #گفتن و #نوشتن دارن

بابا که شدم به #دختر ـم پول تو جيبي نميدم تا يواش از پشت سرم بياد دستاشو حلقه کنه دور گردنم ؛

موهاش بخوره تو صورتم ...

در ِ گوشم پچ پچ کنه بگه بابايي بهم پول ميدي ؟

داريم با بچه ها ميريم بيرون ...

موهاشو بزنم کنار ، ماچش کنم ، بگم برو از جيبم وردار بابايي...

به خاطر #دختر ـم هم که شده ، يه روزي بابا ميشم ...

نه این چه حرفیه .
راستش نوشتن که زیاد مینویسم ولی توی اینترنت نمیذارم چون چند بار کپی کردن به اسم خودشون و یکم ترسیدم . چون اگه بخوام چاپ کنم دردسر میشه برام . ولی توی گروه شخصیم (آلبالو نوشت ) اگه بری چند تا شعر یا قسمتی از شعرهام رو اونجا گذاشتم .
مرسی : )

من هنوز شب ها تختم را غلت نمی زنم !
به این امید که تو آن سو خوابیده باشی..
به این امید که تو آن سو خوابیده باشی..
به این امید که تو آن سو خوابیده باشی..
به این امید که تو آن سو خوابیده باشی..
به این امید که تو آن سو خوابیده باشی..

@✔کتــ☾ــے ...

دنیاتون پراز حضورخدای مهربون.......

همیشه...در کنارم بودی...نه ...من در بغلت بودم...