اینجا بهش میگی؟

همون غروری ک تا حالا بارها شکسته دیگه چیزی ازش نمونده

فقطــــــ همین ...

پس همینجوری ادامه میدم....
سکوتــــــ..... صبوری.... خود خوری.... پاک کردنه حافظه .... عذابِ فراموش شدن ....طاقتی ک تموم شده.... و و و

امکآن ندآره آخه

این ینی امیدی ک هر روز کمرنگ شد....

از بس خودت شروع کردی دیگه نایی واست نمونده...
.ب این دل خوش کردی ک یه بار هم ک شده اون دلش تنگ بشه....
اما سنگـــــــــــ رو چه انتظار از دلتنگی

وقتی ک هیچ اتفاق خوشآیندی فعلا تو اطرافت نیست تا منتظر رخ دادنش باشی....

والا

پس بفهم اینو ، آویزه ی گوشت کن

حتی اگه شخصش مهم باشه

بذار برو از این فکرو خیال.....
برو از جایی ک بهش تعلق نداری...
برو خودتو خلاص کن ....
اما اینا همه ی حرفه....نمیتونی بدبخت

درست مثِ گذشتن از ناراحتیه ی غریبه