می‌ دانم ، خسته ای
یک شهر ، با خانه هایش
با آدم هایش
با درخت هایش ، با آسمانش
حتی با آفتابش خسته است.
برایت یک شبِ بی‌ دغدغه آرزو می‌کنم
از آن شب‌هایی‌ که خیلی‌ سال پیش ها
که صبحش با بوی نانِ سنگک بیدار می‌‌شدید

ای آغوش‌های خسته
برایتان همین این شب فراموشی آرزو می‌‌کنم ...