مردانگیم را می گذارم لب ظاقچه
گوشه دنج اتاق
دستانم پلی می شود میان من و پشتی های لم داده به دیوار
سرم را به روی پل رها می کنم
پل که بیهوده نباید باشد
برایش رودخانه ای از اشک رها می کنم...

حسرت دستان تو اخر مرا در گور کرد

می شود دوباره

موهایت را افشان کنی؟

زمان زیادی رویش زیاد شده است

کمر به زنده ماندن من بسته است بی انصاف

بـــایـد #پـــاره-کـــرد !
#ســوزانـــد !
#بـه-آتـش-کـشــید !
بــرگـه هـایِ لجـن گـرفــتـهْ تقــویـمی کـه ،
#یــادش رفتـه است ..
تـــاریـــخِ #بـرگـشتِ-تـــو-را ثــبت کــند !!!

بــاور مــدار جز تـو وُ عشق ِ تـو #دَر-سَـــر است..
عشقت هر آنچه هست ، #طلوعی-مُقدّر است..
من دوست دارمـت بــه خــدا ، بـا #تــمامِ-قــلب..
این حرفِ تـــازه نـیست ، ولــی #نـامکـــرّر است...