.سیراب شدم
از همه چیز از همه کس از همجا
مهم نیست همسایه ها چی میگن نبود تو مهمه و این شاهد اتاقم پنجره
تمام زخمهای تنم رو بخشیدم
و سالهاست دستهام به امید سلامتی تو رو به آسمونه
زیر هر آسمونی که هستی نفس منی
یا حق ...

این هوا ...من...آسمان ...پنجره...

همه اینها خودم را به یاد خودم می آورد...

خوشه های درد... رنج های سرد...

و دوباره این منم کنار پنجره و هنوز درگیر خیال تو...