دخترک نفس برانده بود کم آورده بود،خسته و شکسته بود از عابران ناماندگار جاده‌ی زندگیش از آدم‌هایی که خواهان تنش‌های تنش بودند از آدم‌هایی که هنوز غبار راه از تنشان زدوده نشده دست به دکمه های پیراهنش ‌رساننده بودند دخترک تنها دلش می‌خواست کسی باشد که بماند برای دلش کسی باشد همیشگی،کسی که خواهان دکمه های دل باشد نه پیراهن آه دخترک،آه غم چشمانت ویران می‌کرد آه دخترک نم اشکت امشبم را سوزاند کجایی دخترک در کدامین خانه دکمه‌هایت را پس از رفتن کدامین مرد می‌بندی؟