آره دیگه من رفته بودم هندِستون

اول عروسمون

تازه اولیش بود امروز : |

اَمــــــــا گاهی آدم بهتره بعضـــــــــی چیزار ُ تجربه نکنه : )

دنیا خو واس همینه ک میگم ازین نسلا ممکنه باشی البته بلا نسبت

نی نی هستن زهرا خانوم؟

مزخرفه نه پایان

تازه قهوه‌هم شروع بشه همینه!

آدامس ِ باوووش

آره خیلی دیره ... پووووف 61

تعریف نویسندگی برای هرکس متفاوته ، عقایدم متفاوت
نظر جامعه‌ی ادبی برای ادیب‌ها و اونایی ک خودشونُ سهیم میدونن تو این بحث مهمه
مرسی از توضیحتون!

می‌خواهم بنویسم ، نمی‌دانم از چه ،

از کتاب‌هایی ک خاک خورده‌اند. از خیلی چیزها مثلا گله‌ام از اهواز بخاطر باران نباریدنش ، گرمایش ، زمسان‌های بی سرمایش بی برفش و..

از این قلب درد مزمن و ریه‌های خالی از هوا ، خالی از عطر گیج‌کننده‌ی پاریس‌اش. این‌روزها سخت است. سخت از جهت نشستن روی نیمکتی ک آرزوی ما برای کتاب‌خوانی بود. خلسه‌ی امتحانات و بی‌حوصلگی این روزها سختی را بیشتر به چشم میآورد. این‌روزها نبودنت را بیشتر توی قلبِ دردِ من می‌کوبد.

گسسته می‌نویسم از هر دری سخنی شما جدی نگیرید ، می‌گویند میگذرد ، بله می‌گذرد ولی آدم یادش می‌رود؟! نه! میگویند در 18 سالگی طبیعی‌ست ، همه‌ی این‌ها را همه گذرانده‌اند. خب شما چرا در بیست‌سالگی ، بیست‌دوسالگی و.. گرفتارش شدید؟! من زیادی بزرگم یا شما زیادی کوچک ؟!

دلم می‌خواهد تک‌تک شعرهای یزدانی از کافه‌بهشتش تا خلیج‌فارسش تا گرامافونش را بنویسم و داد بزنم این‌ها برای من است! حسن‌علیشیری و یغما و.. برای من این کلام‌ها گفته‌اند نه برای رضا!! دلم می‌خواهد کلِ آقای‌بنفشِ پالت را بنویسم نُت به نُت با سه‌تار کذایی خودم همه‌شان را بزنم .. حیف !

داشتم فکر میکردم هیچ‌وقت از رضاصادقی خوشم نمی‌آمده نه از کلامش نه آهنگش. برعکس خودم را با یزدانی خفه کرده‌ام ! محدود اندازه یک ترانه‌ی پنج دقیقه‌ای.

فکر میکردم اگر اهواز بودی چه می‌شد؟ این‌جا همه‌چیز دارد ، از کارون تا همان نیمکتی که گفتم همه و همه‌را دارد ، اگر بودی چه می‌شد؟ دلت می‌خواست باز نباشی؟ اصلا دلت می‌آمد؟! فقط برف ندارد و زمستان ، آن‌هم اگر بودی کل اهواز را برفی می‌کردم!

اگر من تهران بودم چی؟ مطمئنم از چارراه ولی‌عصر و انقلاب و.. دل نمی‌کندم ! مطمئناً دلم نمی‌آمد نباشم!! آنجا برف هست ، سرما هست ، تو هستی اما آن نیمکت نیست! شک نکن.

همین روزها بود از همه بریده بودم درست مثل الان ، خسته ناراحت شکسته ، مثل چینیِ دو تکه شده. بَندم زدی با دستانت ، با یزدانی با چارتار با چشمانت .. شدم محمد و "علی" را از شناسنامه‌ام خط زدم!

دوباره شکستی‌ام ، انصاف بود؟!

//

حرف زیاد است .. بیست خط دیگر نوشتم ، همه‌اش را پاک کردم .. بیست تورا نوشتم اسمت را دستانت را چشمانت را سردردِ قشنگت را .. همه را پاک کردم مثل خودم.

+ 25ام اردی‌بهشت
+ جدیدا [لینک]

قول داده بودم ،

نتونستم ولی ، خیلی سنگینه این روزا

فروردین بدتر