تو را هر قدر عطر یاس و ابریشم بغل کرده
مرا صدها برابر غصه و ماتم بغل کرده

زمستان می رسد، گلدان خالی حسرتش این است:
چرا شاخه گل مهمان خود را کم بغل کرده؟

چه ذوقی می کند انگشترم هر بار می‌بیند
عقیقی که بر آن، نام تو را کندم، بغل کرده

چنان بر روی صورت ریختی موی پریشان را
که گویی ماه را یک هاله مبهم بغل کرده

لبت را می مکی با شیطنت انگار در باران
تمشکی سرخ را نمناکی شبنم بغل کرده

دلیل چاک پشت پیرهن شاید همین باشد:
زلیخا یوسفش را دیده و محکم بغل کرده...

"حامد عسکری"

حق داشتی که محو تماشا نمی‌شدی
درگیر بی قراری دریا نمی‌شدی

حق داشتی که بگذری از من به سادگی
آخر تو که شکسته و تنها نمی‌شدی!

فرقی نداشت، بود و نبودم برای تو
گم می‌شدم مدام و تو پیدا نمی‌شدی

با هر نفس، خیال تو از من عبور کرد
پابند التماس نفس‌ها نمی‌شدی

هرگز نشد که از دل تو با خبر شوم
ای کاش بی بهانه معما نمی‌شدی

شاید اگر که عشق، دلم را نمی‌شکست
در شعر من تو این همه زیبا نمی‌شدی

رفتی و مانده ام من و دلتنگی و سکوت
دنیای کوچکی که در آن، جا نمی‌شدی …

"مرضیه خدیر"

کسی هست که اگر بخواهد میشود و اگر نه نمیشود ...
به همین سادگی ...