mohammad
مرا به دار آویختند تا نامت را از یاد ببرم اما چه ساده اند این ساده اندیشان که نمیدانند نام تو حک شده ی قلب من است
mohammad
پروانه ها در پیله دنیا را نمی فهمند
تقویم ها روز مبادا را نمی فهمند
دریا برای مردم صحرانشین دریاست
ساحل نشینان قدر دریا را نمی فهمند . . .
mohammad
هرکس، آنچه را که دلش خواست بگوید آنچه را که دلش نمی خواهد می شنود . . .
mohammad
آون قدر دوستت دارم كه آبي آسمون هم نميتون در و صفت ابر بشه وبباره
mohammad
وقتي لبخند دنبال جايي براي نشستن ميگردد اميدوارم لبانت آن نزديكي باشد
mohammad
اگر میخواهی خوشبخت باشی ، جز آنکه برایت مهیاست ، آرزو مکن گریه ات از سر شوق. روزگارت همه شاد. سفره ات رنگارنگ. و تنی سالم و شاد. که بخندی مادام
mohammad
از تنهایی گریزی نیست . . بگذار آغوشم برای همیشه یخ بزند . . . نمیخواهم کسی شال گردن اضافی اش را دور گردن آدم برفی احساسم بیاندازد
mohammad
در بیکـــــــــــــــــران دور بر سنگ سخت گو با گوهر سرشت دستی چنین نوشت " دنیا فدای دوســــــــــــــت
mohammad
ترک کردن ِ آدمها هم آدابی دارد ! اگر آداب ِ ماندن نمیدانید لااقل درست ترکشان کنید تا تَرَک برندارند
mohammad
چقدر سخته یکی بهت بگه گل باش بچینمت! بعد یه عمر بهت بگه برو نمیخوام ببینمت
mohammad
در گذشته، مردم به كسب دانش مي پرداختند تا خود را به درجه كمال برسانند. امروزه دانش را براي اين فرا مي گيرند كه ديگران را شيفته و فرمانبردار خود سازند.
mohammad
بر در دیوار قلبم نوشتم ورود ممنوع عشق آمد و گفت من بی سوادم .
mohammad
محبت را وقتی دیدم که کودکی خورشید را در نقاشی اش سیاه کشیده بود که پدرش در زیر آفتاب نسوزد.
mohammad
یگانه داوری که گناه ما را هر چه باشد می بخشد مادر است .
mohammad
ماندن، سنگ بودن است و رفتن، رود بودن، بنگر که سنگ بودن به کجا می رسد جز خاک شدن و رود بودن به کجا می رود جز دریا شدن …