نفسي على زفراتها محبوسة

يا ليتها خرجت مع الزفرات

لا خير بعدكِ في الحياة، وإنّما

أبكي مخافة أن تطول حياتي


. . . جانم در اين ناله ها زنداني تنم شده است.

كاش جانم با این ناله ها از تنم خارج ميشد.

كه زندگي پس از تو ديگر هيچ خيري ندارد.

و من از ترس اين كه عمرم طولانی شود٬ مي گريم . . .

. . . از مرثیه های امیرالمومنین برای محبوبه اش. مقتل مقرم. صفحه ۲۶۵ . . .

گریـه کرد و با قـلم یک چـادر خـاکی کشید

گفتـمش پـس غربـت زهـرا کجـای نقـش بود

نـاله کـرد و زیر چـادر غنـچه ای پـرپـر کـشیـد . . . .

لوگوی دنبالر بمناسبت درگذشتِ مادر دوستِ عزیزمان، علی فلاح که بعنوان یکی از توسعه دهندگان این شبکه فعالیت دارند به مدت سه روز مشکی شد.

@علی فلاح

عشق محزون علی #یاس است و بس

چشم او یک چشمه الماس است و بس

گفت: کم بسته‌ی تو بودم و حالا کمتر

گفت دنیا به خودش می‌پیچد تا محشر



گفت: تا در نشکسته‌ست، به جای نیزه

بر گلویت بنشین تا لب خشک مادر…



گفت: تا در نشکسته‌ست بیا جای زهر…

خون دل خورده‌ی من! پاره‌ی تن! پاره جگر!



گفت: ای غنچه‌ی نشکفته‌ی من خوب بخواب

خواند: لالا لالا لا… پرپر پرپر پر…



گفت: ای کاش تو را باز ببیند زهرا

گفت: ای کاش مرا باز ببینی حیدر!



آن طرف همهمه‌ی مبهم هیزم‌ها بود

این طرف زمزمه‌ی خواهش یک پیغمبر:



إِنَّمَا فَاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنِّی*، دیوار!

إِنَّمَا فَاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنِّی، ای در!

#او-خواهد-آمد