بِهـــــــــــــــیرا
توانا بُوَد , هر که ‘ دارا ‘ بُوَد ….. زِ ‘ ثروت ‘ دلِ پیر , بُرنا بُوَد به ثروت هر آن ابله بی سواد …… به نزد کسان ، به به ! چه آقا بود
بِهـــــــــــــــیرا
جنگ با دیو سفید...در خوان آخر، رستم و اولاد به هفت کوه که غار محل زندگی دیو سفید در آن قرار داشت رسیدند. شب را در آنجا سپری کردند. بامداد روز بعد رستم پس از بستن دست و پای اولاد، به دیوان نگهبان غار حمله ور شد و آنان را از بین برد. وی سپس وارد غار تاریک شد. در غار با دیو سپید مواجه شد که همانند کوهی به خواب رفته بود. به رنگ شبه روی و چون شیر موی جهان پر ز پهنا و باﻻی اوی به غار اندرون دید رفته به خواب به کشتن نکرد ایچ رستم شتاب دیو سفید با سنگ آسیاب و کلاه خود و زره آهنی به جنگ رستم رفت. رستم یک پا و یک ران وی را از بدن جدا ساخت. دیو با همان حال با رستم گلاویز شد و نبردی طولانی میان آندو درگرفت که گاه رستم و گاه دیو در آن برتری مییافتند. در پایان، رستم با خنجر خود دل دیو را پاره کرده و جگر او را در آورد. زدش بر زمین همچو شیر ژیان چنان کز تن وی برون کرد جان فرو برد خنجر دلش بر درید جگرش او تن تیره بیرون کشید همه غار یکسر تن کشته بود جهان همچو دریای خون گشته بود سایر دیوان با دیدن این صحنه فرار کردند
بِهـــــــــــــــیرا
خوان ششم جنگ با ارژنگ دیو...پس از آنکه رستم و اولاد به کوه اسپروز یعنی محلی که در آن دیو سپید، کاووس را در بند کرده بود، رسیدند دریافتند که یکی از سرداران دیو سپید به نام ارژنگ دیو مامور نگهبانی از آن است. رستم شب را خوابید و بامداد روز بعد اولاد را با طناب به درختی بست و به جنگ ارژنگ دیو رفت. وی با حملهای سریع سر ارژنگ دیو را از تن جدا ساخت و در نتیجه سپاهیان ارژنگ دیو نیز از ترس پراکنده شدند. چو رستم بدیدش بر انگیخت اسب بیامد به کردار آذرگشسب سر و گوش بگرفت و یالش دلیر سر از تن بکندش به کردار شیر پر از خون سر دیو کنده ز تن بینداخت زان سو که بد انجمن سپس رستم و اولاد به سمت شهری که محل نگهداری کاووس و سپاهیانش بود به راه افتادند و آنان را از بند رها ساختند. کاووس رستم را در مورد محل دیو سپید راهنمایی کرد و رستم و اولاد به سمت غار محل زندگی دیو سپید به راه افتادند
بِهـــــــــــــــیرا
خوان پنجم جنگ با اولاد:...در این خوان رستم در مسیر راه خود، در کنار رودی به خواب رفت و رخش در چمنزاری به چرا مشغول شد. دشتبان آن ناحیه که از چرای رخش به خشم آمده بود به رستم حمله برده و در خواب ضربهای به وی وارد کرد. چو در سبزه دید اسب را دشتبان گشاده زبان شد، دمان، آن زمان سوی رخش و رستم بنهاده روی یکی چوب زد گرم بر پای اوی رستم از خواب برخاست و گوشهای دشت بان را کنده و کف دست او نهاد. دشتبان به پهلوان آن نواحی که "اولاد" نام داشت و سپاهیانش، شکایت برد. اولاد و سپاهیانش به جنگ رستم رفتند. رستم به سپاه حمله برده و پس از تار و مار کردن آنان اولاد را اسیر کرد و به او گفت که اگر محل دیو سپید را به وی نشان دهد او را شاه مازندران خواهد کرد و در غیر این صورت او را خواهد کشت . اولاد نیز پیشاپیش رستم و رخش به راه افتاد تا محل دیو سپید را به آنان نشان دهد...
بِهـــــــــــــــیرا
رستم در حال شتن اژدها اثر عادل عدیلی
بِهـــــــــــــــیرا
سهراب:"من ایدون گمانم که تو رستمی! "....................... جان من؟ خوب پس چرا باهاش جنگیدی؟ها ها ها؟
بِهـــــــــــــــیرا
دندون پزشکمو عوض کردم...دکتره به خودش زحمت نداده پروندمو بخونه همون روز اول به من دارویی داده که بهش حساسیت دارم بعدم میگه اِ تو چقدر ترسویی!
بِهـــــــــــــــیرا
Love is friendship set on fire
بِهـــــــــــــــیرا
این روزی بزرگترین ترس من شده استدراج خدا جون اعوذُ بک !سنستدرجهم من حیث لایعلمون؛
بِهـــــــــــــــیرا
بعضی وقتا که بهت فکر میکنم احساس میکنم قلبم داره پاره میشه داره منفجر میشه چرا....نمیدونم!
بازدید
این ارسال را بازنشر کرده است.
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
3 
