از #سانسور ِ احساسی خسته ام. . .

salam dadash...kheili jaleb bood...age chand vaghte pish baese narahatit shodam ozr mikham

ما بچه های کارتون های سیاه و سفید بودیم
کارتونهایی که بچه یتیم ها قهرمانهایش بودند
ما از آژیر قرمز می ترسیدیم
زنهای فیلمهای تلوزیون ما توی خواب هم روسری سرشان می کردند
موبایل نداشتیم که اس ام اس بدهیم
... ما خودمان خودمان را شناختیم
جنسیتمان را یواشکی و در گوشی آموختیم
هیچکس یادمان نداد

حالا گیر افتاده ایم بین دو نسل
نسلی که عشق و حال هایشان را توی کاباره های لاله زار کرده بودند
و نسلی که دارد با فارسی وان و من و تو و ایکس باکس و [!] بوک بزرگ می شوند
و هیچکدامشان مارا نمی شناسند و نمی فهمند

قشنگ بود

روز اول مدرسه بعد از اينكه كلاس ها رو مشخص كرده اند و بهمون كتاب دادن برگشتيم خونه و من از در خونه وارد نشده زدم زير گريه
مامانم گفت چي شده؟ چرا گريه ميكني؟ گفتم من كه بلد نيستم اينارو بخووووونم آبروووووووووم ميره

وجودت را حس نخواهد کرد؛حفظ خواهد کرد

تایید میشه !

اگه وقتی میخنده خوشکل تر میشه

اگه کفشاش خیلی بهش اومدن

اگه خطش محشره
...
اگه صداش بی نظیره

اگه خوب شرایط ِ بحرانی رو کنترل میکنه

اگه بهتون آرامش میده

اگه میتونه غافلگیرتون کنه

اگه دوست دارین سربه سرش بذارید که بهتون بگه دیوونه

اگه بهش میگید رفتم که نرو گفتنش رو بشنوید

اگه مهربونه

اگه ماهه

اگه خوبه

اگه دست هاشو دوست دارید

بهش بگید .. خب؟ .. بهش بگید .. دیر میشه

شششششششششششششلام.....!

ممنونم به خاطر پستای قشنگت عزیزم

عاشق این آهنگ خواجه امیریم/

خیییییییییییییییییییییلی جالب بود