خوندم اونجارو

حالا که دیگه باباام هم میشناستت و مامانم هم دیدتت دیگه اوکی شده . دفعه ی دیگه اومدم تهران با هم میریم پارک جمشیدیه صفا سیتی

به زحمت 2تا 3 میلیمیتر البته

میهمانِ جا خوش کردهء دیروز که باشی
امروزت همیشه بارانیست
فردا یی نمیبینی
شبت به درازایِ جاده هایِ حسرت
پشتِ هیاهویِ فراموشیست
دیروز را ببوس
بقچه پیچش کن
بگذارش سرِ طاقچهء خاطره بماند
خاک نمیخورد٫ نترس
امروزی دوباره بساز
با خشتی از رویا
چراغانی کن ایوانِ مهربانی را
با یک سبد آرزوهای سپید
به استقبالِ فردا بنشین...