نه خيرم خودمُ ميگم

الــتمــاس دعـــا . .

بـ ِه داده هـا و نـداده هـا ،
بـ ِه گـرفـتـ ِه هـا و نـگـرفـتـ ِه هـا ،
بـ ِه آنـچـ ِه گـذشـت و آنـچـ ِه بـسـی سـخـت گـذشـت . . .
حـتـی بـ ِه روزهـا نـیـامـده ؛

#خـدایـا یـ ِه عـالـمـ ِه شـُکـرت :‌)

مثل هر بار برای تو نوشتم:

دل من خون شد ازین غم، تو کجایی؟
و ای کاش که این جمعه بیایی!
دل من تاب ندارد، همه گویند به انگشت اشاره،

مگر این عاشق دلسوخته ارباب ندارد؟
تو کجایی؟ تو کجایی...

و تو انگار به قلبم بنویسی:
که چرا هیچ نگویند
مگر این منجی دلسوز ، طرفدار ندارد ، که غریب است ؟

و عجیب است
که پس از قرن و هزاره
هنوزم که هنوز است
دو چشمش به راه است
و مگر سیصد و اندی نفر از شیفتگانش ، زیاد است
که گویند
به اندازه یک « بدر » علمدار ندارد!
و گویند چرا این همه مشتاق ، ولی او سپهش یار ندارد!

هــمـانـطـورکــه خــوردن شــراب حــرام اســت ،

خــوردن غــصـه هــم حـــرام اســت

و خـــوردن هـیـچ چــیـز مــثـل خــوردن غــصـه حــرام نــیـسـت ...

اگـر مــا فـهـمیدیــم کــه جـهان دار عــالم اوســت

دیــگـر چـه غصــه ای بــایـد بخـــوریـم ؟

سِلامت باشید

کسی حوصلهء خدا را ندارد..

کسی حال او را نمی پرسد..

کسی برایش نامه نمی نویسد، اما تو این کار را بکن. تو حالش را بپرس..

ساعتها را با او قسمت کن ،ثانیه هایت را هم....

همهء ما راحت حرف می زنیم، ولی نوشتن برای بیشتر ما سخت است ..

اما تو بنویس تا یادت بماند که نوشته ها، رد پای عبور است..

فردا که برگردی و نوشته هایت را بخوانی به یاد می آوری که از کجا رد شده و چطور قد کشیده ای...

در صـورتـي كـه فـقـط ي مشت آدم نــفـهم و بي شعورن . . . !