فال حافظ


آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم ** خاک می‌بوسم و عذر قدمش می‌خواهم
من نه آنم که ز جور تو بنالم حاشا ** بنده معتقد و چاکر دولتخواهم

بسته‌ام در خم گیسوی تو امید دراز ** آن مبادا که کند دست طلب کوتاهم
ذره خاکم و در کوی توام جای خوش است ** ترسم ای دوست که بادی ببرد ناگاهم
پیر میخانه سحر جام جهان بینم داد ** و اندر آن آینه از حسن تو کرد آگاهم
صوفی صومعه عالم قدسم لیکن ** حالیا دیر مغان است حوالت گاهم
با من راه نشین خیز و سوی میکده آی ** تا در آن حلقه ببینی که چه صاحب جاهم
مست بگذشتی و از حافظت اندیشه نبود ** آه اگر دامن حسن تو بگیرد آهم
خوشم آمد که سحر خسرو خاور می‌گفت ** با همه پادشهی بنده تورانشاهم

اقاقیا مرسی خیلی ممنون

من هر شب رانندگی درم عزیزم، ولی امروز پام دچار گرمازدگی و عوارض جانبی شده ، مشکل ِ

مرسی از توجه و مهربونیت

اوهـــــــــــــــوم ایشالله عمــــــــــه شی بدونی چ حالی دارم

غم توی چشماش آروم نشسته شکوفه شادیش از هم گسسته آه


آشنای درده؛ خورشیدش سرده؛ تو قلب سردش غم لونه کرده


مهتاب عمرش در پشت پرده؛ هر ماه سالش پائیز سرده آه


دستای ظریفش تو دست مادر؛ پیکر نحیفش چون گل پرپر از محنت و درد آروم نداره ؛


سایه سیاهی رو بخت شومش؛ ارکیده تنهاست زیر هجومش طوفان درد پایون نداره...

دست من و تو می تونه با هم قصری بسازه با رنگ شبنم


شکوفه ای که غمگین و سرده ؛ گل ارکیدست نمیره کم کم


بیا نذاریم گل ارکیده ؛ گلی که چهرش پاک و سپیده


که توی پائیز شاخه بیده ؛ بهار ندیده ؛ بمیره کم کم

مهندسم وسطا چرتشون اینجارم لایک می کنن
آقا سید سختته بذار فردا با اون جدت