ممنونم مریم عزیز... مثل همیشه خیلی خیلی لطف داری دیگه...

با قلم ...

با قلم مي‌گويم:

- اي همزاد، اي همراه،

اي هم سرنوشت

هر دومان حيران بازي‌هاي دوران‌هاي زشت.

شعرهايم را نوشتي

دست‌خوش؛

اشك‌هايم را كجا خواهي نوشت؟

پیش این سنگدلان قدر دل و سنگ یکی است
قیل و قال زغن و بانگ شباهنگ یکی است

دیدی آن را که تو خواندی به جهان یارترین
سینه را ساختی از عشقش سرشارترین
آنکه می گفت منم بهر تو غمخوارترین
چه دل آزارترین شد چه دل آزارترین

دزدانه در آمد از درم دوش
افکنده کمند زلف بردوش
برخاستم و فتادم از پای
چون او بنشست رفتم از هوش
آن نرگس نیم مست جادوش
آهو بره‌یی به خواب خرگوش
هر کس که ببیندت به یک روز
ملک دو جهان کند فراموش
بی روی تو نوش می شود نیش
و ز دست تو نیش می‌شود نوش
یک حلقه به گوش خسرو انداز
کوبنده‌ی تست و حلقه در گوش

دمش گرم ديگه ...تيممون تكميله...كل ايران رو ساپورت ميكنيم ...باس كم كم بين المللي شيم

وحشتناکه....اما اروم

آری تو راست می گویی آسمان مال من است

پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ، زمین ، مال من است

اما سهراب تو قضاوت کن
...
بر دل سنگ زمین جای من است!!!

==========

من نمی دانم که چرا این مردم ، دانه های دلشان پیدا نیست.

=========

صبر کن ای سهراب...!!! قایقت جا دارد...!؟؟

من هم از همهمه ی داغ زمین بیزارم

دست عشق از دامن دل دور باد!
می‌توان آیا به دل دستور داد؟

می‌توان آیا به دریا حكم كرد
كه دلت را یادی از ساحل مباد؟

موج را آیا توان فرمود: ایست!
باد را فرمود: باید ایستاد؟

آنكه دستور زبان عشق را
بی‌گزاره در نهاد ما نهاد

خوب می‌دانست تیغ تیز را
در كف مستی نمی‌بایست داد

باران یعنی :
نقطه چین
.
.
.
.
.
.
.
.
.
. تا خدا

آره راست ميگه امتحاناتو بده بيا اينجا بعد با هم ميريم بيشترم ميشچسبه اتفاقاً