چهارم: مفروضاتی داریم که کم کم با هم مرور می کنیم / این که نویسندگی یا در کل هنر، استعداد می خاهد، کشف تازه ای نیست و با کوبیدن این ماهی تابه به صورت هر کسی، احساس خاصی نباید به آدم دست بدهد / بله، همان غر زدن هم استعداد می خاهد که بعضی ها بیشتر دارند، شاهدش همین دنبالر / اما آن چه تلاش در قوت گرفتن آن داریم، فهم ِ نوشتن، بیشتر کردن گستره ی کلمات، اشتراک تجارب، آموزش تکنیک ها و خیلی موارد دیگر است که کم کم راه می افتد / پنجم: این عدد دوست داشتنی / بله / پنجم این که ... مممم ... الان یادم میاد ... حواسم به عدد پنج که دوستش دارم پرت شد / آها، پنجم این که باید چرخه ی با هم بودن و همکلامی کامل باشد / من می نویسیم و شما هم می نویسید و خیلی چیزها را شما به من می گویید و با هم حرف می زنید و بدین شکل حلقه حلقه با هم در ارتباطیم / صندلی ها به سمت یک میز چیده نشده، با هم در ارتباطیم / کم کم از گردش اطلاعات یکدیگر لذت بیشتری می بریم

اما حرف آخر این پیش شماره ی همکلامی با هم / این مطلب بسیار مهم و از آن پیش فرض های اساسی ست / همیشه سعی می کنم گونه ای بیان کنم که نه کسی را اذیت کند و نه آسودگی خیال و تنبلی بیاورد / اکثر کسانی که قادر به حرف زدن نیستند یا به لفظ ساده تر لال هستند، هیچ مشکلی در زبان، حنجره و یا جهاز تکلم ندارند / یک نکته ی کلیدی: لال شدن معلول ناشنوایی ست / یا به روایت دیگر اکثر کسانی که قادر به تکلم نیستند دلیل اصلی این معلولیت شان، نشنیدن است / با شنیدن، واژه ها را می فهمیم و می توانیم کلمات دیگران را تکرار کنیم / این بحث مفصل است و در حد مثال کافی ست / حال، در باب نوشتن چه داستان باشد چه مینیمال نویسی و چه شعر و نثر: تا خوب نخانیم و نبینیم، سخن ور و دست به قلم نخاهیم بود / همه دل مان گهگاهی می گیرد ولی آنچه یکی را شاعر و دیگری را در بسته می کند، داشتن و نداشتن واژه ها ست / دیدن این واژه ها به فکر کردن مدام نیست / با فکر آجر خانه ساخته نمی شود / باید آجر بخری / تا هزار شکل متفاوت راه رفتن توی خیابان را از نویسنده های متفاوت نخانی و در قدم زدن های خودت و دیگران دقت نکنی، توقع اشتباهی ست که فکر کنیم با فشار آوردن روی مغز چیزی بیرون می زند / جوهر ذهن شما به تعداد واژه ها تصاویری که دیده اید قدرت واژه آرایی می یابد / علاقه به ارتباط و حرف زدن با دیگران و از سویی بی واژه بودن و نداشتن نگاه دقیق، هر کسی را به سمت تکرار حرف های دیگران می برد، حال می خاهد این کپی پیست ظاهری باشد یا نوعی کپی پیست درونی / اگر می خواهیم خودمان را بنویسم و درون خودمان را با تک و توک واژه های ساده و پیچیده نشان دهیم، باید پر واژه باشیم / باید زیاد بخانیم / شاید اصلن نیاز نبود شما بنویسید، بهتر از ماها نوشته اند / بخانیم، زیاد بخانیم / بسیار همسانی ها هم حسی ها هست که به زندگی همه ی ما کمک می کند / دست کم در آن حس دیگر غریبی نمی کنیم / اگر تفاوتی حس می کنیم با واژه ها تعریف تازه ای می زنیم ولی یادمان باشد، بخانیم و زیاد بخانیم / این که چه بخانیم و چگونه، قدم بعدی ست / بخانیم و برای هم به اشتراک بگذاریم / به کمک هم

با خوندن و مباحثه و باز نشر به هم اعتماد و نیرو بدیم

*اینجا گویا همه کتابهای فلسفی و روانشناسی و رمانهای معروف میخونند، اما در پست ها و نوشته ها چیزی یا نشانه ای از تاثیرات اونها دیده نمیشه!!
انشالله که همه ی دوستان اینهایی رو که نوشته اند خوندند....

آقای مقامر خوشحال می شدیم گوشه چشمی داشتید و جواب ما رو هم میدادید..

ممنون رفیق
همه چی کم کم درست می شه

تشکر بابت چی؟
در جواب سوالم بود؟

رفیق دل انگیز، جواب سوالت در نوشته هام بود
توی مقدمه ی مفصل هم در موردش توضیح دادم
من کارم نوشتنه
به صورت تخصصی فقط مینیمال نمی نویسم
ولی روی مینیمال تمرکز خاصی دارم
مدتی هم داستان نویسی و مینیمال تدریس می کنم