هفتگیت کم بودا . . .

نجوای قلبم ناجی جان من است / چون قلبم تو را می خواند عقل نیز تو را / حرف، قلب، رخ / همه ات مال من ... دنیایم از آن تو / کنارم بمان / از نبود فلان ها بگذر / همه ی اعتنایت به من باشد / به نگاه همسایه نگاه هم نکن / و رایحه ات به سختی / چون دریا به قطره .

حرف می تراود از من، گوش کن، در گوشت نجوا می کنم، انتظارت را چه خرده سنگ چه کوهی ستبر، در برآوردنش تلاش می کنم، نشد دوباره نشد .... آنقدر که از رو برود

اندک دار و نداری بیش ندارم، مهر تو یگانه سرمایه ام، و در این هیاهوی تامل گفتن، عشق تو انگیزه ی حرکتم، کنارم قدم بزن، تا رایحه ات شادابم کند، قلبم مهم است نه نگاه همسایه ...

سلام سال نو مبارک /

یا خدا صابری ها زیاد شدن

اوه اوه اوه اوه