پایان تلخ بهتر از تلخی بی پایانه

رها خانوم خیلی باجنبه هستید،مرسی

جنبه از خودتونه پرهام جان...

خو حالا یکمشم برا تو

مرسی... چقده خوبی تو...

خوبی از خودتهشاخه زیاد داره نصف نصف

گفتم شاید از این نگاهم میفهمی...

میخواستم بازم اون نگاهتو ببینم.

بیا ببین

رها

نگیر نادر ناموس مردمو...

فوژی

کی رو نگیرم ؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

فعلا این مسکنو بذار روش تا لبخندهای بعدیم...

مرسی ی ی ی

آها حتما تو گوش مریم سلام کردی من نفهمیدم ...بازم ببخشید

رها م ی ل ت و چک کن.

سحاب لیاقت میخاد سلاممو شنیدن...

میدونم عجیجم....که بنده لیاقتشو ندارم .

#دیوووووووونه ...

khodafeziiiiiiiiiiiii

bye

الان آهنگی بَس پر فیض از بانو Mireille Mathieu به نام Pardonne-moi ce caprice d'enfant را گوش میدادیم که با دیدن برج ایفل در خاطراتمون غرق شدیم که پارسال بهار دسته جمعی رفته بودیم زیارت ، برگشتنی هم یه دختری خوشگل و با محبت همسفر ما نشده بود و دیگه همراهمون هم نیومد و آخرش هم به دست و پامون نیافتاد این دل بی مروت ! کلاً به خیر گذشت !

کلا خوش به حال شما...