وقتی کیانای دوساله اش دچار سرطان شد و پایش به بیمارستان شهدای
تجریش باز شد، هیچگاه فکرش را نمی کرد که این شراب تلخی که تقدیر به کامش
چشانده و این داغ و دریغی که آسمان به دامانش نشانده و فشانده، همه در
کارِ شستن چشمهایی است که قرار است زین پس، جور دیگری ببینند و بیندیشند و
بزیَند. آنگاه که در راهروهای بیمارستان که به دالان مرگ می
ماند بالا و پایین می رفت و پشت درهای بسته و مراقبت های ویژه، خشم
عریان روزگار و حرمان مردمان بیقرار را می دید، نذر و نیتی کرد به حرمت
انسان و به درازای همه ی عمر باقیمانده اش. عشق بدون مرز که شعله گرفت، بی
اعتنا و تمنا به چاله ها و گردنه های دیوانی و دولتی، خود دست بکارِ
ستردن و ستاندن یأس و ستوه از سطور درهم و برهم سیمای جماعتی مستأصل شد و
با ساخت استراحتگاهی برای آنان و دفتری در زیرزمین ساختمانی در چیذر شروع
کرد تا که امروز به تنها بیمارستان فوق تخصصی سرطان کودکان در خاورمیانه
برسد. امروز و در این میانه و زمانه کند و سردرگم و دولت زده،
محکِ مردم نهاد او بی های و بی هیاهو بیش از یک سوم جامعه ی کودکان
سرطانی کشور را پوشش کامل می دهد.

ماهم بیرون نرفتیم ولی خواب هم از سرمون پریده والللا

باز هم سلام و ممنون از لطفتون
امیدوارم روز خیلی خوبی رو شروع کرده باشید

سلام

سلام

چشم

حالا باهم دوست

سيلام خوفي ميترايي؟؟؟ (:

سلام فرزانه جونم صبح زيباي تو هم بخير
سوووولام سعيد جان مخسي خوفم

سلااااااااااااااااام میترا

به به به سلام مهدي آمريكايي

ترانه نفرین آلبوم همسفر #ستار

آهنگساز : محـمد ضرابی

ترانه سرا : رحیم داوودی

تو این هیاهوی........

بله خدا بصیره

میدونی گاهی دل میسوزه ولی اهمیت نمیدیم... شاید اگر می بخشیدیش الان لذتش عمیقتر بود ..... تو از خدا بزرگتر نیستی ببین با چ غروری از اینکه پریشونیش رو می بینی تعریف میکنی ... اونوقت خدا ..بیخیال امیر حتما اینجوری حقشه

خدا میدونه خیلی گذشتم زیاده ... ولی این یکی حقش بود ...
لذتی هم نداشت برام ، فقط مثه همیشه یه کم از اطرافم گفتم ...

میدونم با گذشتی ... حقش رو ک بیخیال ... لذت که داشت طفره نرو .. مطمئنم واسه نوشتن بود فقط والا امیر کریمی ُ خشونت.. وای وای وای