می گذشتم

از همه بودها و نبودها

در خاطراتم

شاید هستی و آرامشی بیابم

می خواهم به هر کورسویی دل ببندم

می گردم و می گردم

ساعتها می گذرد و

خسته و درمانده می ایستم ...



همه ام شدی ،



اطرافم آشفته و درهم ، پر شده از تکه هایی کاغذ

که بر دیوارهای قلبم آویخته ام

گم شده ام در تو

بر می گردم که بروم

اما ...

همه راهها ویران شده و فرو ریخته و

بر لبه پرتگاه جز عکسی ، نیست

دلم پاره پاره می شود از نگاه تو

نگاهم به نگاهت گره می خورد و

زمینم می زند

برش می دارم و نوازشش می کنم

روی گونه ات ، پلکهایت ، موهایت ،...

تا حضورت را پررنگتر کنم

باز در میابم بدون تو چقدر تنها شده ام

که چقدر تنها شده ام ...

فرهاد تنها...