خوب زدم" نروی"...

وای خدا عجب شعر نازی واقعا میسی دوستدار جونم

رشتي بي غيرت نيست
(مگر ميرزا کوچک خان بي غيرت بود؟)
...
لر هالو نيست
(مگه لطف علي خان هالو بود؟)

ترک کج فهمي نمي کنه
( مگه علامه طباطبايي و علامه جعفري و شاه عباس و شهريار , کج فهم بودند؟)

قزويني همجنس باز نيست
(مگر علامه دهخدا همجنس باز بود؟)

خراساني باديه نشين و بدوي نيست
(مگرفردوسي ، عطار ، خيام باديه نشين بود؟)

بلکه اينان ستونهاي ايرانند...

اگر به حجله آشنایی،
در حوالی خیابان خاطره برخوردی
عده ای به تو گفتند،
کبوترت در حسرت پر کشیدن پرپر زد!
تو حرفشان را باور نکن!
تمام این سالها کنار من بودی!
کنار دلتنگی دفاترم!
در گلدان چینی اتاقم!
در دلم …
تو با من نبودی و من با تو بودم!
مگر نه که با هم بودن،
همین علاقه ساده سرودن فاصله است؟
من هم هر شب،
شعرهای نو سروده باران و بوسه را
برای تو خواندم!
هر شب، شب بخیری به تو گفتم
و جواب تو را،
از آنسوی سکوت خوابهایم شنیدم!
تازه همین عکس طاقچه نشین ِ تو،
همصحبت تمام دقایق تنهایی من بود!
فرقی نداشت که فاصله دستهامان
چند فانوس ستاره باشد،
پس دلواپس ‌انزوای این روزهای من نشو،
اگر به حجله ای خیس
در حوالی خیابان خاطره برخوردی …

یغما گلرویی

گلپری

عجب حسی این حس دلتنگی