دیروز پستچی نگاهم
در خانه ی دلت را زد
اما تو در را باز نکردی
...

تا انتهای خزان نگاهت مرا میبری ...
بی تفاوت از کنارم میگذری ...
عشق را در خزان نگاهت پژمرد ...

شعر ، به من یاری داد تا عذاب‌های این مرگ را کمتر حس کنم!
شعر ، تخفیفِ مرگ های من است !!!

{ احمد شاملو }

مرگ بالاي سر خيال من در پرواز ..
و تو در آغوش نفس هاي رقيب ...
شعر هايم پاره پاره ها خون دل ...
ساكت نشسته ئي با حالتي عجيب ...
سايه ي آن نگاهي كه دزديدي از دلم ...
بردي و به دل شرر زدي و لهيب ..

در كنارت نمي خوابم .. تا كه خوابت را ببينم

عشق یعنی :
(ع) عین تو گشتن به صهبای خیال ...
(ش) شهد رویای تو دیدن بی سو ال ...
(ق) قرب رویت را به نازت من مشتری ...
می روم با عشق تو تا اوج کمال .....
... گمنام