از بندرها در باران
ترانه‌ای دارم
ابری تاریک نمی‌بارد
و چشم‌اندازی نیست

از اسبها در چمنزار
ترانه‌ای دارم
صبح طلوع نمی‌کند و
یال‌ها پیدا نیست

از کلبه‌ای به فلق
ترانه‌ای دارم
شب راه می بندد و
چراغی نیست


از آمدنت در شبی سرد
ترانه‌ای دارم
هجران را پایانی نیست

عزیز ترسه

لابه‌لای این شعرها
دنبال من نگرد..
من حتا تو را
بین این سطرها
جا نمی‌گذارم..

من هیچ‌چیز را
جز در میان قلب‌ خویش
به جایی نخواهم سپرد..

کسی نخواهد دانست
و کلمات
سال‌ها بعد خواهند فهمید
که با آن‌ها
چه گفته‌ام..
سال‌ها بعد،
که نه چیزی از من خواهد ماند و
نه از این سرگشتگی..

..مریم ملک‌دار..