بزرگ بود ، قوی بود ... همه به اون احترام می گذاشتند ...
شکستنی نبود به این سادگی ها ...
اما زود در گذشت ، غرورم را می گوبم ... ناگهان فوت کرد ... !

توهم مي زنم انگار . . ..

مـــــيدانم


ميــــدانم

صدايــــم نكرده بودي

مـــن بيخودي پريده بـــودم

از دهانتــــ . . .

حمـاقـت کـه شاخ و دم نــدارد!

حمـاقـت یـعنـﮯ مـن کـه

اینقــدر میــروم تـا تـو دلتنـگ ِ مـن شـوﮮ!

خـبری از دل تنـگـﮯ ِ تـو نمـی شود!

برمیگردم چـون

دلـتنـگـت مــی شــوم!!

این معجزه ی توست

که اگر روی فـرش هم باشم

تو با یک بوسه

مرا به عـرش خواهی برد ...