نه براـے تو که دروغ برایــــت خـــود زندگیست

نه براـے خودم که دروغ تنهـــا خط قرمز زندگیـــستــــ بـــرایم

متاسفم که چرا مزه ے عشـــــــق را

از دستـــــــــ تــــــو چشیــــدم

تا همیشه در شکـــــــــــ دروغ بودنش بمـــانم...!

مرا چه به تنهایی و سکوت ؟

نقاشی می کشم

دنیای وارونه ام را ،

از اینجا تا بی انتهایی تو

رنگ در طرح

بوسه ای بر باد

درختی در آغوش خاک

آسمانی بی ماه

طبیعتی برهنه

و من

چشمانم حکایت ها دارد ...

مرا چه به تنهایی و سکوت ؟

آمد اما بی صدا خندید و رفت

لحظه ای درکلبه ام تابید و رفت
آمد از خاک زمین اما چه زود

دامن از خاک زمین برچید و رفت
دیده از چشمان من پنهان نمود

از نگاهم رازها فهمید و رفت
گفتم اینجا روزنی از عشق نیست

پیکرش از حرف من لرزید و رفت
گفتم از چشمت بیفشان قطره ای

ناگهان چون چشمه ای جوشید و رفت
گفتمش من را مبر از خاطرت

خاطراتش را به من بخشید و رفت...

در خیابان قدم می زنم

فکر هایم مثل تاکسی های سمج

می خواهند مرا به سمتی ببرند که راه من نیست

و

هیچ اتوبوسی مرا بیشتر از تو منتظر نذاشت

این دنیای کثیف لعنتی
نمی دانم چرا عشق هم دارد .......
نمی بینی ؟
نام مجنون را هم بر بیدهایی گذاشته اند که
بر سر هر خیابانی
به باد هر هوسی می لرزند .....

آفتاب است و، بیابان چه فراخ

نیست در آن نه گیاه و نه درخت

غیر آوای غرابان، دیگر

بسته هر بانگی از این وادی رخت

در پس پرده ای از گرد و غبار

نقطه ای لرزد از دور سیاه

چشم اگر پیش رود، می بیند

آدمی هست كه می پوید راه


تنش از خستگی افتاده ز كار

بر سر و رویش بنشسته غبار

شده از تشنگی اش خشك گلو

پای عریانش مجروح ز خار

هر قدم پیش رود، پای افق

چشم او بیند دریایی آب

اندكی راه چو می پیماید

می كند فكر كه می بیند خواب

چـه اشـتـبـاه بـزرگـی سـت . . .
تـلـخ کـردن زنـدگـیـمـان . . .

بـرای کـسـی کـه در دوری مـا . . .

شـیـریـن تـریـن لـحـظـات زنـدگـیـش را سـپـری مـی کـنـد

گـــاهی پـــــــروانه ها هم

اشتباه عاشــــــــــق میشوند.....

بجای

شـــــــــــــــــــــــــــــ​ــــــــمع

گرد چراغهای بی احساس خیابانها میگردند...

شب که میشود موهایم را میبافم

صبح که بیدار میشوم باز پریشان است

عجب حکایتی ست بین موهای منو سر انگشتان تو

نگاهت را می تکانی

از خاطره هایت

سُر می خورم

به شبِ احساس تو

لب هایت

به وسوسه های بوسه

پشت می کنند

من اما همچنان

برای آمدن ِ دیروزمان

دست تکان می دهم !

عقربه های ساعت

دلشان برای هم تنگ شده

پیش از آنکه به هم برسند

خواب شان می برد!

من هنوز رسیدنت را

لحظه شماری می کنم

و نبضِ سر و دستم

با هم نمی زنند !

باور نمی کنی ؟

بیا عشقمان را عوض کنیم !

وقتی تو نیستی
شادی کلام نامفهومی است
و «دوستت می­دارم» رازی است
که در میان حنجره ­ام دق می­کند....

چقدر خوشحال بود شیطان!!!...
گمان میکرد فریب داده است مرا!...
نمیدانست تو پرسیده بودی...
مرا بیشتر دوست داری
یا ماندن در بهشت را؟!!!

عكس هاي بهتري براي نشون دادن تنهايي هستا....