سبزه ها را گره زدم به غمت غمِ از صبر، بیشتر شده ام
سالِ تحویلِ زندگیت به هیچ سیزده های در به در شده ام
پشت اشک و چراغ قرمز ها ایستادم! دوباره مرد شدم
سبزه ای توی جوی آب افتاد سبز ماندم اگر جه زرد شدم
خواستی مثل ابرها باشی خواستم مثل رود برگردی
سیزده روز تا تو برگشتم سیزده روز گریه ام کردی

تو بستی چشمتو دنیا پر از تیتراژ پایان شد
جهان یه فیلم کوتاه بود که از چشم تو اکران شد!
من اینجا روی مرز عشق گذرنامه درست کردم
خودم رو توی یه پاکت به دنیای تو پست کردم!
تو شیراز نگاه من بهار و سعدی و کافه
توی تهران قلب تو یکی لبهامو می بافه
هوام ابری تر از اونه که تو اخبار میبنی
دارم از پنجره میرم فقط دیوار میبینی
من از این پرسه ها خسته به رویاها بدهکارم
یه هدفون توی گوشامه خیابونا رو میشمارم
نه امروز و نمیشناسم ببین ماسیده لبخندم
زمان بی معنیه بی تو دیگه ساعت نمیبندم
جهانم تلخه این روزا بشین چاییمو شیرین کن
توهم میزنم خوبم توهم هامو تزیین کن
مثل شش های این سیگار پر از هندسه ی دودم
یه روزی که نفهمیدی یه روزی عاشقت بودم
تو بستی چشمتو دنیا پر از تیتراژ پایان شد
جهان یه فیلم کوتاه بود..

سلام (نمیدانیم بگوییم عالیجناب یا بانو؟)

شمای را بخدا نبشتارهای دودی ننگارید

از #سانسور ِ احساسی خسته ام. . .

#زنــدگـی ... اَز کـَردَنـت خســتهـ اَم ...

liiiiiiiiiike

وحید جان

ســمآ جان .. چطوری؟