چقدر بعضیا نفهمن بخدا

شب زیبایی بود
آن شبی را که در آن حس کردم
دل من پر زد و سویت آمد
آن شبی کز سر شب تا به سحر
بلبل باغ دلم نغمه برایت میزد
هیچ یادت هست ؟
آن شبی را که در دیدگانت چه تب آلود چه مست
رفت تا عمق دلم را کاوید
حالیا رفته ای و باز منم
که به یاد تو و آن عشق عزیز
رفته ام باز به آن نقطه به شب
رفته ام تا که بجویم دل پر مهرت را
رفته ام تا که بجویم نور پر مهر سیه چشمت را
ولی افسوس که دیگر حتی
سایه ای زان رخ پر مهر توام نیست که من بسپارم به هوایش دل را

نگو که چترت عاشق نکرده بارونو ... قدم بزن شب تنهایی خیابونو

ببار آه بکش تا دوباره آب کنی ... دل شکسته و یخ بسته ی زمستونو

دوباره آه بکش آه تو بساطم نیست ... کسی به فکر منو مرگ خاطراتم نیست

نگیر دستمو وقتی دوتایی غرق میشیم ... منو نجات نده موقع نجاتم نیست

تو خسته ای خودتو جای من نذار برو ... به آخرین سفرِ دور از انتظار برو

یه کاری کن که نتونم بیام دنبالت ... خلاص کن منو با آخرین قطار برو

خراب کن همه ی ریل ها رو پشتِ سرت ... بذار خراب بشم پشتِ آخرین سفرت

یه عطر تازه بزن غیر عطر محبوبم ... نذار که بو برن آدمای دور و برت

یه کوهِ یخ شدمو قطره قطره آب شدم ... نیومده رو سرِ زندگیت خراب شدم

باید نگفته بمونه نگفته ها اما ... من انتخاب نکردم ، من انتخاب شدم