شرطی شدم برای نوشتن
برای بیان از احساساتم برای گفتن از آنها فرار میکنم فراری دردناک به سوی خاطرات خاطرات فراموش شده
خاطراتی که آنها را در ناکجای ذهنم پرت کرده ام پرت کردم
تا فراموش شوند تا دیگر به سراغشان نروم مرورشان نکنم زجرشان را بر تن نکنم اما زجر کشیدن هم خودش لذتی دارد به شیرینی یک احساس آشنا برای نوشتن هم که شده بعضی
وقتها لازم میشود خودت را زخمی کنی تو میدانی ضارب و مضروب یکیست...
به خودت آسیب میرسانی روح و ذهنت را میفشاری تا خاطره ای پیدا کنی
جز تکه ای از خاطرات کهنه چیزی نمی یابی شروع میکنی با آن تکه ی پاره نقش خاطره ای را بافتن و اینها خود میشوند تحریف یک خاطره تو میخواستی آنها را تعریف کنی ولی .... .
. . من این روزها شرطی شده ام برای بیان احساسم گویا مجبورم زجر خاطراتی تحریف شده را به زیبایی بر تن کنم...