بر لبم شعله های بوسه ی تو
می شکوفد چو لاله, گرم نیاز
در خیالم ستاره ای پر نور
می درخشد میان هاله ی راز

اين



خو نه ي خالي يه پرو با خيالش نقاشي كردم.

طا قتی که بهم داد ی دیگه داره یواش یواش تموم می شه بهت گفتم که من بی تو آروم آروم نفس می کشم تا نفسهام تموم نشه.

کا ش می تو نستم انتظار و از لغت نا مه ها حذف کنم یا که فرا موش کنم من منتظرم

اما نمی شه من با تو بو دنو نبو دنم همش یکیه با تو بودن عاشقم و نگران بی تو بودن

و بی تو بودن عاشق ترم و نگران با تو بودن

منو دل و شعر و قلم

ای تو در بطن تمام زندگی
مظهر عشق ودل وآزادگی
در سرود ناله های من, کلام
درجهان زندگی بودی , بنام
بی تو در دنیا ندارم محرمی
درتمامِ ملک عالم همدمی

باتو میگفتم زدل حرف وسخن
از بهاروطوطی واز یاسمن
باتو میگفتم چه سان غمگین شدم
یا که در شور دلی رنگین شدم
بی تو گوئی بی زبان ماند دلم
لال این ویران جهان , ماند دلم
کی شود بی تو بیابم یاوری
خود دل ودلداده وهم داوری
چون بگویم ازتو میدانی مرا
خود درون واژه میخوانی مرا
ای قلم آری زتو گفتم سخن
ازتو که همواره بودی یارمن

فرزانه شیدا 23 بهمن 1388

ـ...خدایا!

ببار " مادر " من ؛ با تـــو کُل شیءٍ حَی !

که « لازم است » تویی در جهانِ « لازم نیست »

درخت سیب تویی ؛ پس بگو به سیب فروش سبد سبد که منم ؛ دانه دانه لازم نیست.....