«آنک، بنگرید! آنجا ایستاده است، رنگ باخته و غافل گیر- در برابر سپیده دم!
زیرا هم اکنون آن فروزان فرا می رسد؛ با عشق اش به زمین فرا می رسد!
عشق خورشید همه پاکی است و اشتیاق آفریننده!
آنک، بنگرید، چه ناشکیبا بر فراز دریا می آید!
تشنگی و دم آتشین عشق اش را حس نمی کنید؟
می خواهد دریا را بمکد و ژرفنای آن را به خود بر کشد و در بلندا بنوشد: آنک، اشتیاق دریا که با هزار پستان خود را بر می کشد!
او می خواهد تشنگی خورشید او را ببوسد و بمکد.
او می خواهد هوا شود و بلندی و گذرگاه نور و خود همه نور!
به راستی، من چون خورشید عاشق زندگی ام و دریاهای ژرف.»

(چنین گفت زردشت، ترجمه داریوش آشوری)

[لینک]

شکم درد میگیری عزیز جمع میکنی ؟

اقا امین پستاتون بی نهایت قشنگه!مرسی!