دوره - Donbaler

kamran

در دوره

سرخوش آن لحظه که از دوست سلامی برسد ، بی خبرباشی و از دور پیامی برسد.

ديدگاه

8

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 17 دقيقه قبل

و 1 کاربر دیگر »

سید کمال

در دوره

کم نامه‌ی خاموش برایم بفرست از حرف پرم گوش برایم بفرست دارم خفه می‌شوم در این تنهایی لطفاً کمی آغوش برایم بفرست

ديدگاه

3

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 17 دقيقه قبل

سید کمال

در دوره

ای کـــاش دلـــم اســیـــر و بــیـمار نبود در بـــنـــد نــــگاه او گــــرفــتــار نــبـود من عاشق و او زعشق من بی خـبر است ای کــاش دل و دلــبــــر و دلـــدار نـبود

ديدگاه

4

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 18 دقيقه قبل

سید کمال

در دوره

من درد تو را ز دست آسان ندهمدل بر نکنم ز دوست تا جان ندهماز دوست به یادگار دردی دارم کان درد به صد هزار درمان ندهم

ديدگاه

4

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 20 دقيقه قبل

سید کمال

در دوره

ای عشق مرا به شطّ خون خواهی بُردچون قیس به وادی جنون خواهی بُردفرهاد صفت در آرزوی شیرین دنبال خودت به بیستون خواهی بُرد

ديدگاه

2

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 20 دقيقه قبل

سید کمال

در دوره

من آمده ام که با تو راهی بشوم---آنی که تو از دلم بخواهی بشوم-- دریا بغلم کن بغلم کن دریا -- میخواهم از این به بعد ماهی بشوم

ديدگاه

5

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 21 دقيقه قبل

❁❀ றõɧ∂றற∂đ - Ħ ❀❁

در دوره

#خدایا راهی نمیبینم ، آینده پنهان است اما مهم نیست همین کا[!]ت که تو راه را میبینی و من تو را . . . . . .

ديدگاه

9

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 24 دقيقه قبل

و 2 کاربر دیگر »

سید کمال

در دوره

در مذهب عاشقان قرار دگر است-وین باده ناب را خمار دگر است--هر علم که در مدرسه حاصل گردد-- کار دگر است و عشق کار دگر است---

ديدگاه

2

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 24 دقيقه قبل

سید کمال

در دوره

آراسته آمد و چه آراستنی پیراسته زلف خود چه پیراستنی بنشست به می خوردن و برخاست به رقصبه به چه نشستنی چه بر خاستنی

ديدگاه

2

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 25 دقيقه قبل

سید کمال

در دوره

مثل کبریت کشیدن در باد - دیدنت دشوار است--- من که به معجزه عشق ایمان دارم- میکشم آخرین دانه کبریتم را---هر چه بادا باد...

ديدگاه

3

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 25 دقيقه قبل

سید کمال

در دوره

ز چه ره تو آمدستی که چنین شکسته بالی ز کدام قصه آیی که جدا ز حس و حالی بنشستمت که آیی و که با منت نشینی نه به یک شب و یکی روز که صد هزار سالی

ديدگاه

4

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 27 دقيقه قبل

سید کمال

در دوره

دیشب کلام نقره ی نازت عجیب بود با من که آشنای تو بودم ، غریب بود بود و میهمان و تو و ماه و آسمان زیبا خیال می کنم او یک رقیب بود

ديدگاه

6

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 29 دقيقه قبل

سید کمال

در دوره

بیهوده در اضطراب ماندیم همه در تاب و تب و عذاب ماندیم همه این ساعت زنگ خورده هم زنگ نزدعشق آمد و رفت و خواب ماندیم همه

ديدگاه

6

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 30 دقيقه قبل

سید کمال

در دوره

سردم شده است و از درون می سوزم حالا شده کار هر شب و هر روزم تو شعر مرا بپوش سرما نخوری من دکمه ی این قافیه را می دوزم

ديدگاه

8

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 31 دقيقه قبل

و 1 کاربر دیگر »

این ارسال را بازنشر کرده است.

سید کمال

در دوره

من بی تو دمی قرار نتوانم کرداحسان ترا شمار نتوانم کردگر بر تن من زبان شود هر مویی یک شکر از هزار نتوانم کرد

ديدگاه

5

14 سال و 8 ماه و 15 روز و 11 ساعت و 32 دقيقه قبل

شناسه	293
وضعیت	فعال - گروه عادی - دارای مالک
دسترسی	گروه عمومی - ارسال توسط اعضا
موضوع	گوناگون
ارسال	61575 پست
عضو	1104 کاربر
طرفدار	111 کاربر

بر مبنای تعداد کاربر	رتبه 3
بر مبنای تعداد هوادار	رتبه 4
بر مبنای تعداد ارسال	رتبه 1

جهت عضويت در Donbaler و دنبال کردنِ دوره تمايل داريد ؟!

جزئیات گروه

رتبه گروه

کاربران گروه

مدیران گروه

برچسب‌های کاربری

سرخوش آن لحظه که از دوست سلامی برسد ، بی خبرباشی و از دور پیامی برسد.

کم نامه‌ی خاموش برایم بفرست از حرف پرم گوش برایم بفرست دارم خفه می‌شوم در این تنهایی لطفاً کمی آغوش برایم بفرست

من درد تو را ز دست آسان ندهمدل بر نکنم ز دوست تا جان ندهماز دوست به یادگار دردی دارم کان درد به صد هزار درمان ندهم

ای عشق مرا به شطّ خون خواهی بُردچون قیس به وادی جنون خواهی بُردفرهاد صفت در آرزوی شیرین دنبال خودت به بیستون خواهی بُرد

من آمده ام که با تو راهی بشوم---آنی که تو از دلم بخواهی بشوم-- دریا بغلم کن بغلم کن دریا -- میخواهم از این به بعد ماهی بشوم

#خدایا راهی نمیبینم ، آینده پنهان است اما مهم نیست همین کا[!]ت که تو راه را میبینی و من تو را . . . . . .

در مذهب عاشقان قرار دگر است-وین باده ناب را خمار دگر است--هر علم که در مدرسه حاصل گردد-- کار دگر است و عشق کار دگر است---

آراسته آمد و چه آراستنی پیراسته زلف خود چه پیراستنی بنشست به می خوردن و برخاست به رقصبه به چه نشستنی چه بر خاستنی

مثل کبریت کشیدن در باد - دیدنت دشوار است--- من که به معجزه عشق ایمان دارم- میکشم آخرین دانه کبریتم را---هر چه بادا باد...

ز چه ره تو آمدستی که چنین شکسته بالی ز کدام قصه آیی که جدا ز حس و حالی بنشستمت که آیی و که با منت نشینی نه به یک شب و یکی روز که صد هزار سالی

دیشب کلام نقره ی نازت عجیب بود با من که آشنای تو بودم ، غریب بود بود و میهمان و تو و ماه و آسمان زیبا خیال می کنم او یک رقیب بود

بیهوده در اضطراب ماندیم همه در تاب و تب و عذاب ماندیم همه این ساعت زنگ خورده هم زنگ نزدعشق آمد و رفت و خواب ماندیم همه

سردم شده است و از درون می سوزم حالا شده کار هر شب و هر روزم تو شعر مرا بپوش سرما نخوری من دکمه ی این قافیه را می دوزم

من بی تو دمی قرار نتوانم کرداحسان ترا شمار نتوانم کردگر بر تن من زبان شود هر مویی یک شکر از هزار نتوانم کرد