این دیوانگیست... که از همه گلهای رز تنها به خاطر این که خار یکی از آنها در دستمان فرو رفته است، متنفر باشیم.


این دیوانگیست... که همه رویاهای خود را تنها به خاطر اینکه یکی از آنها به حقیقت نپیوسته است، رها کنیم.


این دیوانگیست... که امید خود را به همه چیز از دست بدهیم، به خاطر اینکه در زندگی با شکست مواجه شده ایم.


این دیوانگیست... که از تلاش و کوشش دست بکشیم، به خاطر اینکه یکی از کارهایمان بی نتیجه مانده است.


این دیوانگیست... که هیچ عشقی را باور نکنیم، به خاطر اینکه در یکی از آنها به ما خیانت شده است.


این دیوانگیست... که همه شانسها را لگد مال کنیم، به خاطر اینکه در یکی از تلاشهایمان ناکام مانده ایم.