meysam
یادم نرفته است! گفتی : از هراس ِ باز نگشتن، پشتِ سرم خاکاب نکن! گفتی : پیش از غروب ِ بادبادکها برخواهم گشت! گفتی: طلسم ِ تنهای ِ تو را، با وِردی از اُراد ِ آسمان خواهم شکست! ولی باز نگشتی و ابر ِ بی باران این بغضهای پیاپی با من ماند!
meysam
خــــُداے من... اَگـــــر بــِشکَــند اینــ بُغــضِــ گِـــره خـــورده دَر قَلبَــــمــ ! نَــ عَرشــ و نَــ فَرشــ هیچــ یِکــ را نــــِمے خواهَـــــــــــمــ تَنــــــــــــهآ گرمے ِ نِــــــگاهَتــــ را مے خواهــَـــــــــــمــ کــ بپـــــوشآ نَد سَـــردے ِ دِلَــمـــ را ...
meysam
تو را مـے شود خیلـے ساده دوست داشت . . . مثل ِ عبور ِ آب از بین انگشتانمــــ مثل در دست باد گرفتار شدن ِ موهـهایمــــــ مثل ِ خیس شدن ِ ـهمیشگـے چشمانمـ مثل ِ بغضت کـــ ِ نمـے شکند . . . مثل ِ اشک ـهایت کــ ِ نمـے ریزند . . . تو را مـے شود خیلـے ساده تر از این حرفــ ـها دوست داشت مثل ِ مهربانـے دست ـهایت مثل ِ لبخند چشم ـهایت مثل ِ آن لحظه اے کــ ِ مـے پرسـے: دوستمـــ دارے؟ و من بدون ِ فکر، بدون ِ تردید، بـے معطلـے، ساده و سریع جواب مـے دهمـ : دوستتـــ دارمــ . .
meysam
از تــــو کــــه حرفــ مـے زنــــم همــــه فعـــل هـــا مـــاضـے انـــد ... حتـــــے مــــاضــــے بعـے د! ماضـــــے خیلـــــے خیــــلـے بعـے د ... کمـــــے نــــزدیکــ تــــر بنشـــین؛ دلــــم بـــــــراـے یکــ حــــالِ ســـاده تنگــ شـــــده اســــتـــ ...
سید کمال
از تو که حرف میزنم ؛ همه فعل هایم ماضی اند. حتی بعید ! خیلی خیلی بعید ... کمی نزدیک بنشین !!! دلم برای یک حال ساده سخت تنگ شده است ...
آزاده ایــرانی
گرگها آدمها را دوست دارند ، برای همین آنها را می خورند ! مگر نه اینکه آدمها به کسانی که دوستشان دارند می گویند : ” بخورمت ” ! با این تفاوت که دوست داشتن گرگها واقعی است!
سید کمال
هر لحظه.. یاد سفرهای نرفته خاطرات نداشته... داغ بوسه هائی که بر دل ماند... و آغوشی که هرگز مرا به خود نخواند... مرا به جنون میکشاند...
آزاده ایــرانی
عالیههههههههههههههههههههههه (اين قدر مرا از رفتنت نترسان ؛ ماندن كنار من لياقت ميخواست نه بهانه .... ميخواهی بروی برو ! بلند ميگويم به درك كه رفتی ... !!! )
آزاده ایــرانی
سلام سلام سلاممممممممممممممم صبح زیباتون بخیر. خوبید دوست جونی ها؟؟؟