Herose
هیچ کس زنده نیست... همه مُردند دوستی می گفت: خیلی سال پیش که دانشجو بودم، بعضی از اساتید عادت به حضور و غیاب داشتند. تعدادی هم برای محکم کاری دو بار این کار را انجام می دادند، ابتدا و انتهای کلاس، که مجبور باشی تمام ساعت را سر کلاس بنشینی. هم رشته ای داشتم که شیفته یکی از دختران هم دوره اش بود. هر وقت این خانم سر کلاس حاضر بود، حتی اگر نصف کلاس غایب بودند، جناب مجنون می گفت: استاد همه حاضرند! و بالعکس، اگر تنها غایب کلاس این خانم بود و بس، می گفت: استاد امروز همه غایبند، هیچ کس نیامده! در اواخر دوران تحصیل، باهم ازدواج کردند و دورادور می شنیدم که بسیار خوب و خوش هستند. امروز خبردار شدم که آگهی ترحیم بانو را با این مضمون چاپ کرد است: هیـــچ کس زنده نیست... همــه مُردند
آقـا اَمـیـن
کاش می دانستم بعد از مرگم اولین اشک از چشمان چه کسی جاری می شود ، و آخرین سیاه پوش که مرا فراموش می سپارد چه کسی خواهد بود تا قبل از مرگم جانم را فدایش کنم.
آقـا اَمـیـن
به سلامتی دختر بچه کوچولويی که واسه شستن هرچی تو سرما باید یخ حوضو بشکونه اما بعضیها واسه برفبازی و اسکی خدا خدا میکنن برف بیاد
آقـا اَمـیـن
من آخرش نفهمیدیم باباها یا مامانا همیشه صبح های زود چی از جون ِ کابینت ها میخوان هی در کابینت ها رو وا میکنن میکوبن به هم!! والا به خدا
آقـا اَمـیـن
به كسي كه دوستش داري بگو كه چقدر بهش علاقه داري و چقدر در زندگي براش ارزش قائل هستي چون زماني كه از دستش بدي،مهم نيست كه چقدر بلند فرياد بزنی او ديگر صدايت را نخواهد شنيد.