حواست باشد فردا که پاییز بیاید فصل که عوض شود آدم بهانه گیرتر می شود..

گیر میدهد مدام به خودش، به روح و روانش ،هی می پیجد به پر و پای خودش

،به آدم های دور و برش، به خاطراتش، به گذشته لعنتی ش حتی ..

با هر نمه بارانی، هی سر خودش داد می زند، گیس خودش را می کشد ..

خودش را بابت اشتباهاتش سرزنش میکند، به خودش چشم غره می رود ..

با خودش نامهربان می شود..

فصل که عوض می شود انگار آدم دیوانه می شود ..

اول فصل آدم باید حواسش به خودش باشد..

خودش را هرس کند، شاخه های اضافیش را بزند، ببرد..

پای تمام شاخه بریدن هایش بیایستد تمام سختی هایش دردهایش..

باغبانی کند خودش را، خاطرات بدش را..

سبک کند فکرش را از هر چه آزارش میدهد..

اصلا پاییز فصل حساب و کتاب است فصل ریاضی..

بیا خوبهای زندگیت را جمع کن آدمهای بد زندگیت را کم کن ..

همه چیز خوب میشود قول، خوب میشود... :*

ﺑﺎ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯾﺖ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ...
ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺷﯽ ﻭ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﺤﮑﻮﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻪ
ﺩﻫﺎﺗﯽ ﺑﻮﺩﻥ ...
ﻣﺪﺭﻥ باﺷﯽ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯﯼ ﻣﺤﮑﻮﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ ﺑﻪ ﺑﯽ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻥ ...
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ...
ﻭﻗﺘﯽ ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ ﭘﺴﺮ ﻧﮑﻨﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ :ﺑﺪ ﺷﮑﺴﺖ
ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ !!!
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﺮﻑ ﭘﺴﺮ ﺗﺮﻩ ﺧﺮﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﻗﺎﺋﻞ
ﻣﯽ ﺷﻮﯼ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ :
ﮐﺎﺭﺵ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ !!!
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ...
ﻫﻮﺍ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﯽ .....
ﭘﺴﺮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﻫﻢ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ : ﻣﺮﺩ ﺷﺪﻩ ...
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﯾﮏ ﻟﻘﻤﻪ ﻧﺎﻥ ﺣﻼﻝ ﺍﺳﺖ !!!
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ
ﺑﺨﻮﺍﻫﯽ ﺑﺎ ﺩﻟﯿﻞ ﻭ ﻣﻨﻄﻖ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ : ﺑﺲ ﺍﺳﺖ
ﺩﯾﮕﺮ !
ﻗﺪﯾﻢ ﺍﺯ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺻﺪﺍ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ ...
ﺍﺯ ﺩﺧﺘﺮ ﻧﻪ !!! ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺷﺪﻩ ...
ﭘﺴﺮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮔﻠﯿﻤﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﺏ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ ...