#حافظ

نماز آیات می خوانم هراس ندیدنت را...

دست هايم خالي است و دلم پر تشويش ؛

درست مثل حرف "وقت تمام، برگه ها بالا"

پهن می کنم حرفهایم را -عجول-

بر سینی سکوت

جرعه ای بردار،

بی تماشای من، آرامتر بنوش



عجیب خسته ام.

بس که اشک در صدف پلک ماند و مروارید نشد

مردابم کرد!

عجیب حیرانم

حیران حرفهایی که نه تو را دارند، نه مرا می فهمند...

خسته بودم

و دستهایم خاکی،

نمیشد باز به یاد بیاورم تو را

که هزار باره دفن شدی در ذهن و فکر و قلبم


خسته بودم،

و سنگها سنگین...

نمیشد باز پیدا کنم تو را

که کوهی از درد نهادی در ذهن و فکر و ... قلبم....