دو روزه ک عصرا میرم میشینم تو تراس با همین توصبف , فقط قبل تاریک شدن ِ هوا میام تو . . .

بعضی همسفر خوبی هستند با کوله پشتی و می دانی هنگام لغزیدن دستت را می گیرند .

بعضی هم صحبت خوبی هستند در کنار استکان چایی و می دانی ک تکه بزرگتر کیک را ب تو می دهند .

آنان ک روزهای سختی ب دادت می رسند و پول قرض می کنند ک قرضت بدهند.

آنان ک فقط در دوران خوشی به درد می خورند و مهمانی هایت را شاد می کنند هنگام گریه هات لالمونی می گیرند.

آنان ک پایه خوبی برای خرید هستند و برایت چانه های خوبی با مغازه دار می زنند .

برای سینما خوبندند و در طی فیلم حرف نمی زنند و بعد از فیلم نظرت ُ می پرسند .

آنها ک برای غذا خوردن در کنار یکدیگر خوبند و هم دستپخت خوبی دارند و هم دستپخت تو را می پسندند و نسخه های اشپزی مادربزرگشان را ب تو می دهند .

انان که تو را در جریان روز قرار می دهند جدیدترین فیلمها و کتابها و هر دو را هم قرض می دهند . . .

____________________

اما #اعتراف می کنم , محبتی ک از طرف #خانواده دور یا نزدیک دریافت می کنم مثلِ پتوی گرم در شبی بارانی است ک یادآور امنیت آن مکان نخستین ــَـست

روش من تو زندگی شده این . . .

خوب یا بد , همینــه . . .

رضا کاظمی

مریم جون ممنون از آرزوهای قشنگت