اي ياد تو در ظلمت شب هم سفر من
وي نام تو روشنگر شام و سحر من
جز نقش تو نقشي نبود در نظر من
شب ها منم و عشق تو و چشم تر من

وين اشک دمادم كه بود پرده در من

در عطر چمن هاي جهان بوي تو ديدم
در برگ درختان سر گيسوي تو ديدم
هر منظره را منظري از روي تو ديدم
چشم همه ي عالميان سوي تو ديدم

با ياد تو شاد است دل در به در من

از نور تو مهتاب فلک آينه پوش است
وز بوي تو هر غنچه و گل عطر فروش است
دريا به تمناي تو در جوش و خروش است
عكس تو به هر آب فند چشمه نوش است

خود ديده بود آينه ي حق نگر من

داني تو كه در راه وصالت چه كشيدم
چون تشنه ي گرمازده ي خسته دويدم
بسيار از اين شاخه به آن شاخه پريدم
آخر به طربخانه ي عشق تو رسيدم

اما به طلب سوخت همه بال و پر من

غم نيست كسي را كه دلش سوي خدا بود
در خلوت خود شب همه شب مست دعا بود
جانش به درخشندگي آينه ها بود
بيچاره اسيري كه گرفتار طلا بود

گويد كه بود آتش من سيم و زر من

هر جا نگرم يار تويي جز تو كسي نيست
از غم نفسم سوخت ولي هم نفسي نيست
بي نغمه ي تو باغ جهان جز قفسي نيست
غير از تو به فرياد كسان دادرسي نيست

اي دوست تويي دادرس و دادگر من

محروم كسي كز تو جدا بود و ندانست
در گوش دلش از تو صدا بود و ندانست
آثار تو در ارض و سما بود و ندانست
عالم همه آيات خدا بود و ندانست

اي واي اگر نفس شود راهبر من

هر پل كه مرا از تو جدا كرد شكستم
هر رشته نه پيوند تو را داشت گسستم
آن در كه نشد غرفه ي ديدار تو بستم
صد شكر كه از باده ي توحيد تو مستم

هرگز نرود مستي اين مي ز سر من

راه تو مرا از ره بيگانه جدا كرد
ياد تو مرا از غم بيهوده رها كرد
عشق تو مرا شاعر انگشت نما كرد
گفتم به همه خلق كه اين طرفه خدا كرد

بي لطف تو كاري نرود از هنر من

من بي كسم و جز تو خدايي كه ندارم
گر از سر كويت بروم رو به كه آرم
بر خاک درت گريه كنان سر بگذارم
خواهم كه به آمرزش تو جان بسپارم

اين است دعاي شب و ذكر سحر من

رخ آیینه، به آهی شویم
تا که من را بنشاند در خویش
من در آیینه خواهم خندید
خاطر آینه از اخم، به تنگ آمده است


یاد من باشد، از فردا صبح
جور دیگر باشم
بد نگویم به هوا، آب، زمین
مهربان باشم، با مردم شهر
و فراموش کنم هر چه گذشت
خانه دل بتکانم از غم
وبه دستمالی از جنس گذشت
بزدایم دیگر تاری گرد و کدورت از دل
مشت را باز کنم، تا که دستی گردد
و به لبخندی خوش
دست در دست زمان، بگذارم

ای ز دردت خستگان را بوی درمان آمده
یاد تو مر عاشقان را مونس جان آمده

صد هزاران همچو موسی مست در هر گوشه ای
رب ارنی گو شده دیدار جویان آمده

صد هزاران عاشق سرگشته بینم پر امید
بر سر کوی ملامت پای کوبان آمده

سینه ها بینم ز سوز هجر تو بریان شده
دیده ها بینم ز درد عشق گریان آمده

عاشقانت نعره ی الفقرُ فَخری می زنند
بر سر کوی غمت الله گویان آمده

«پیر انصار» از شراب شوق خورده جرعه ای
همجو مجنون گرد عالم مست و حیران آمده

Salam khobi?!!
avatare jadid mobarak

(نماز را در وقت اختصاصیخودش بخوان (( اوّل وقت))، و چون بیکار شدی در انجام نماز شتاب نکن، یا چون به کارى مشغول هستی آن را تأخیر می انداز، وبدان که تمام اعمال تو، درگرو قبولی نمازتو می باشد

عاشقان وقت وضو شد ميل دريا مي کنيم

اسمان را در کف سجاده پيدا مي کنيم

امت عشقيم و در محراب مولامان علي است

سمت ساقي مجلسي مستانه بر پا مي کنيم

ما همه تکبير گويان ما همه گل دسته ايم

ما سراسيمه به عشاق دگر پيوسته ايم

تا اذاني مي وزد از سينه گل دسته اي

ما همه در مسجد چشم تو قامت بسته ايم

عاشقان پنجره باز است اذان مي گويند

قبله هم سمت نماز است اذان مي گويند

برای من‌هم دعا کنید ... !