آه که من دوش چه‌سان بوده‌ام!
آه که تو دوش که را بوده‌ای؟!

رشک برم کاش قبا بودمی
چون‌که در آغوش قبا بوده‌ای ...

آمد از جانب لیلی بر مجنون پیغام
ور نه مجنون به خدا این همه دیوانه نبود

شمع اگر جلوه نمی کرد به هر محفل و بزم
سوزش عشق به بال و پر پروانه نبود

صافی باده دهد جلوه به ساغر ور نه
مستی باده به بوسیدن پیمانه نبود

شکن زلف تو گر پیچ و خمش کمتر بود
بسته ی سلسله اش صد دل دیوانه نبود

آتش هستی اگر در دل من شعله نداشت
روز و شب چشم و دلم بر درِ این خانه نبود

دانه ی خال تو گویند که دام است ولی
مرغ دل بال نمی زد اگر این دانه نبود

گر نمی کرد اشارت به من آن گوشه چشم
( یوسف ) امروز گرفتار تو فتانه نبود

... یوسف رستگار ...

... فاضل نظری ...

... مجتبی کاشانی ...

بیگانگی ز حد رفت ای اشنا مپرهیز../زین عاشق پشیمان سر خیل شرمساران.

يا الله

سلام