ز عطر حور بهشت آن نفس برآید بوی
که خاک میکدۀ ما عبیرِ جیب* کند

چنان زند ره اسلام غمزۀ ساقی
که اجتناب ز صهبا* مگر صهیب* کند

کلید گنج سعادت قبول اهل دل است
مباد آن که در این نکته شک و ریب* کند

شبان وادی ایمن* گهی رسد به مراد
که چند سال به جان خدمت شعیب* کند

ز دیده خون بچکاند فسانۀ حافظ
چو یاد وقت زمان شباب و شیب* کند

...

جیب= گریبان
صهبا= باده
صهیب= مقصود ابویحیی صهیب بن سنان الرومی از صحابی پیامبر (ص) میباشد.
ریب= شک و تردید
ایمن= جانب راست، افعل وصفی از یمن؛ وادی ایمن "بیابانی که در آنجا ندای حق به حضرت موسی (ع) رسید.
شعیب= نام پیغمبر و پدر زن موسی (ع) که خطیب الانبیاء لقب اوست.
شیب= پیری