حرفی نمانده است ولی محض یک حضور
فریادهای بی دهنت را بمن بده

مُردن مرا نشانۀ تلخی ست، بعد از این
نام قشنگ زیستنت را بمن بده

ای مثل صبح آمده از لمس آفتاب
من سردم است، پیرهنت را بمن بده

... بهمن ساکی ...

افسرده؛ سر به سینه ی من بر نهاد و خواند
با آتشین دمی که دم اشک و ناله بود:

«هر کو نکاشت مهر و ز خوبی گلی نچید
در رهگذار باد، نگهبان لاله بود»

اشک از رُخش ستردم و گفتم که بی گمان
بالین عشق ما، دم مرگ ست و رستخیز:

«من در وفای عهد، چنان کند نیستم
کز دامن تو دست بدارم به تیغ تیز»

نالید زار و گفت «فریدون» وفا خوش ست
آوخ که نیست در تو و نیک ست روشنم:

«دردی ست بر دلم که گر از پیش آب چشم
بردارم آستین، برود تا به دامنم»

در چشم کهربایی و خیره از امید
گفتم که ای امید دل غم پرست من

بگشای راز و خاطر نازک، گران مدار
باشد که این گره بگشاید به دست من

لرزید و گفت آنچه منش جویم ای دریغ !
خندان گلی بُوَد که درین شوره زار نیست

نقش وفا و مهر به دیباچه ی حیات
زیباست لیک در دل کس پایدار نیست

در هیچ سینه نیست دلی گرم و استوار
کز دور روزگار نبیند تزلزلی

«بالای خاک، هیچ عمارت نکرده اند
کز وی به دیر و زود نباشد تحولی»

عشق تو نیز با همه سوگند و اشتیاق
گرم ست، لیک جز هوسی کودکانه نیست

با من بمیر، زانکه به جز در پناه مرگ
جاوید، عشق هیچکسی در زمانه نیست!

... فریدون توللی ...

می‌برزند ز مشرق، شمع فلک زبانه

ای ساقی صبوحی! دردِه مِیِ شَبانه

گر سنگ فتنه بارد، فرق منش سپر کن

گر تیر طعنه آید، جان منش نشانه

عقلم بِدُزد لَختی، چند اختیارِ دانش؟

هوشم ببر زمانی، تا کی غم زمانه؟

صوفی و کنج خلوت، سعدی و طرف صحرا

صاحب هنر نگیرد، بر بی هنر بهانه



براستی كه من عاشق اين آهنگ ُ اين مَردم .. :×

با ضعف و ناتواني همچون نسيم خوش باش
بيماري اندر اين ره بهتر ز تندرستي

در مذهب طريقت خامي نشان كفر است
آري نشان دولت چالاكي است و چستي

تا فضل و عقل بيني بي معرفت نشيني
يك نكته‌ات بگويم خود را مبين كه رستي

در آستان جانان از آسمان مينديش
كز اوج سربلندي افتي به خاك پستي

خار ار چه جان بكاهد گل عذر آن بخواهد
سهل است تلخي مي در جنب ذوق مستي

صوفي پياله پيما حافظ قرابه پرهيز
اي كوته آستينان تا كي دراز دستي؟

به دل نقشی نمی بندد که با وحشت نپیوندد
نمی دانم کدامین بی وفا آیینه چید اینجا

مرا از بی بری هم راحتی حاصل نشد،ورنه
بهار سایه ای رنگینتر از گل داشت،بید اینجا