درود بر شما !

اگر زبان من از عرض عشق درماند
بیان اشک نگر کان هم از زبان من است

ز سنگ فتنه گردون مترس و آگه باش
که این معامله با مشت استخوان من است

مدار باک و جفا کن که بهر شکوفه ز دوست
ز سینه سر نزند گر فغان،فغان من است

به دادخواهی ازو وا کنم دهان؟ هیهات ...
ز چشم طالع من بسته‌تر دهان من است


... پژمان بختیاری ...

از بتان مهر مجویید که آیین وفاست
اولین رسم قدیمی که برانداخته اند

نیست غمهای تو را با دلم آن مهر که بود
سالها شد که مرا از نظر انداخته اند

هر کجا تیغ نگاه تو علم گشته به ناز
بیدلان گاه سپر ، گاه سر انداخته اند