حالا
هرکسی با هر ادعایی
بیاید و جواب بدهد
ازکجا باید می فهمیدیم
رسالت کدام ثانیه از آن شب ِ پر خورشید
به خاک سپردن ِ همه ی آن خوشبختی ِ ساده ما بود؟
.
.
.
لادن جمالی

درويشی كه مراحلي از سير و سلوك را گذرانده بود
با همسفری از ديري به دير ديگر سفر مي كردند

سر راه خود دختري را ديدند
که در كنار رودخانه ايستاده بود
و ترديد داشت از آن بگذرد

وقتي آن دو نزديك رودخانه رسيدند
دخترك از آن ها تقاضاي كمك كرد
درويش بلا درنگ دخترك را برداشت و از رودخانه گذراند


دخترك رفت و آن دو به راه خود ادامه دادند
و مسافتي طولاني را پيمودند تا به مقصد رسيدند

در همين هنگام همسفر درویش كه ساعت ها سکوت كرده بود
خطاب به همراه خود گفت :

دوست عزيز! ما نبايد به جنس لطيف نزديك شويم
تماس با جنس لطيف برخلاف عقايد و مقررات مكتب ماست
در صورتي كه تو دخترك را بغل كردي
و از رودخانه عبور دادي.

درويش با خونسردي و با حالتي بي تفاوت جواب داد :

من دخترك را همان جا رها كردم
ولي تو هنوز به آن چسبيده اي و رهايش نمي كني ؟ ... !

دل من رای تو دارد سر سودای تو دارد
رخ فرسوده زردم غم صفرای تو دارد

سر من مست جمالت دل من دام خیالت
گهر دیده نثار کف دریای تو دارد

ز تو هر هدیه که بردم به خیال تو سپردم
که خیال شکرینت فر و سیمای تو دارد

غلطم گر چه خیالت به خیالات نماند
همه خوبی و ملاحت ز عطاهای تو دارد

گل صدبرگ به پیش تو فروریخت ز خجلت
که گمان برد که او هم رخ رعنای تو دارد

سر خود پیش فکنده چو گنه کار تو عرعر
که خطا کرد و گمان برد که بالای تو دارد

جگر و جان عزیزان چو رخ زهره فروزان
همه چون ماه گدازان که تمنای تو دارد

دل من تابه حلوا ز بر آتش سودا
اگر از شعله بسوزد نه که حلوای تو دارد

هله چون دوست به دستی همه جا جای نشستی
خنک آن بی‌خبری کو خبر از جای تو دارد

اگرم در نگشایی ز ره بام درآیم
که زهی جان لطیفی که تماشای تو دارد

به دو صد بام برآیم به دو صد دام درآیم
چه کنم آهوی جانم سر صحرای تو دارد

«خمش» ای عاشق مجنون بمگو شعر و بخور خون
که جهان ذره به ذره غم غوغای تو دارد

سوی تبریز شو ای دل بر شمس الحق مفضل
چو خیالش به تو آید که تقاضای تو دارد

کوجا؟؟؟؟!!!!!

با خودم میبرم این آرزو رو

خوبه که