نویسنده: ابتهاج عبیدی

از بچگی همیشه می دانست که باید، چند قدمی عقب تر از مادرش راه برود
یعنی شنیده بود و می دانست کار خوبی ست و خودش هم این جوری بیشتر دوست داشت
.
.
.
مادرش لحظه ای مکث کرد ،سر برگرداند و به آرامی گفت
جوونم بود،جوونای قدیم!مادر تو چرا همیشه از من پیرزن عقب می مونی؟از بچگی ات ام همین جوری بودی
همیشه باید برمی گشتم،عقب و نیگا می کردم تا بفهمم کجایی!
.
.
.
از ته دل خندید وپیرزن مات و مبهوت همچنان نگاهش می کرد

faafaa
منم همین طور ، خوشحال میشم یه دوست جدید پیدا کنم . با اجازتون شما رو نیز به دنبال شدگان خودم اضافه کردم .

من که ازت نمی گذرم....برو به سلامت مواظب خودت باش

خوب گیر دادی به دخترا !!