جدا؟ همین بازی امشب؟

مادر منشین چشم به ره برگذر امشب
بر خان هی پر مھر تو زین بعد نیایم
آسوده بیارام و مکن فکر پسر را
بر حلقه ی این خانه دگر پنجه نسایم
با خواهر من نیز مگو: او به کجا رفت
چون تازه جوان است و تحمل نتواند
با دایه بگو: نصرت ، مھمان رفیقیست
تا بستر من را سر ایوان نکشاند
فانوس به درگاه میاویز! عزیزم
تا دختر همسایه سر بام نخوابد
چون عھد در این باره نھادیم من و او
فانوس چو روشن شود آنجا بشتابد
پیراهن من را به در خانه بیاویز
تا مردم این شھر بدانند که ؟ بودم
جز راه شھیدان وطن ره نسپردم
جز نغمه آزادی شعری نسرودم
اشعار مرا جمله به آن شاعره بسپار
هر چند که کولی صفت از من برمیده است
او پاک چو دریاست تو ناپاک ندانش
گرگ دهن آلوده و یوسف ندریده است
به گونه او بوسه بزن عشق من او بود
یک لاله وحشی بنشان بر سر مویش
باری گله ای گر به دلت مانده ز دستش
او عشق من است آه ... میاور تو به رویش

ممممم......مزنه چنده؟ بگین بیاد دستمون!

شھریست در خموشی و دیوارهای شھر
گشتند تکیه گاه من هرزه گرد مست
با خویشتن به زمزم هام این حدیث را :
یا هست آنچه نیست و یا نیست آنچه هست
داغم به لب ز بوسه یک شب که شامگاه
زخمی نھاد بر دلم و آشنا شدیم
با یک نگاه عھد ببستیم و او مرا
نشناخت کیستم ! سپس از هم جدا شدیم
شھریست در خموشی پرهای یک کلاغ
بر پشت بام کلب هی متروک ریخته
یخ بسته است ، گربه سر ناودان کج
مردی به راه مرده و مردی گریخته

ابلیس خدای بی سر و پاییست
انگشت نما شده به ناپاکی
تن شسته در آب چشمه خورشید
تف کرده بروی آدم خاکی
خندیده به بارگاه شیطانی
دندان طمع ز آسمان کنده
بنده ی غرور خویشتن گشته
زانو نزده به پای هر بنده
در بند کشیده ناخدایان را
خود نیز در انزوای خود زنجیر
از دوزخ و از بھشت آواره
در برزخ خویش مانده بی تدبیر
مطرود ، شما سیه کیشانید
کز بیم نیازمند یزدانید
لیکن چون به خویشتن پناه آرید
دانید که بندگان شیطانید

در این زمانه هیچ‌كس خودش نیست

كسی برای یك نفس خودش نیست

همین دمی كه رفت و بازدم شد

نفس ـ نفس، نفس ـ نفس خودش نیست

همین هوا كه عین عشق پاك است

گره كه خود با هوس خودش نیست

خدای ما اگر كه در خود ماست

كسی كه بی‌خداست، پس خودش نیست

دلی كه گرد خویش می‌تند تار،

اگرچه قدر یك مگس، خودش نیست

مگس، به هركجا، به‌جز مگس نیست

ولی عقاب در قفس، خودش نیست

تو ای من، ای عقاب ِ بسته‌بالم

اگرچه بر تو راه ِ پیش و پس نیست

تو دست‌كم كمی شبیه خود باش

در این جهان كه هیچ‌كس خودش نیست

تمام درد ِ ما همین خود ِ ماست

تمام شد، همین و بس: خودش نیست

قیصر امین پور

سلام.
مگه میشه جمعه هادلگیرنباشه...