عجب اعتماد به نفسي

دل ام کپک زده آه

که سطری بنویسم از تنگی دل

هم چون مهتاب زده ئی از قبیله آرش بر چکاد صخره ئی

زه جان کشیده تا بن گوش به رها کردن فریاد آخرین

کاش دلتنگی نیز نام کوچکی می داشت تا به جان اش می خواندی

نام کوچکی

تا به مهر آورازش می دادی

همچون مرگ که نام کوچک زنده گی ست

وبر سکوب وداع اش به زبان می آوردی

هنگامی که قطاربان آخرین سوت اش را بدمد

و فانوس سبز

به تکان در آید

نامی به کوتاهی ی اهی

که در غوغای آهنگین غلتیدن سنگین پولاد بر پولاد

به لب جنبه ئی بدل می شود

به کلامی گفته و نا شنیده انگاشته

یا ناگفته ئی شنیده پنداشته

به یاد شاملو شاعر آزادی

قسم به مهربانی اش

بگو به من

صدای پای کیست که کودک دل مرا

به روی دست سرنوشت خیس

همیشه تاب می دهد

قسم به مهربانی اش

بگو به من

صدای پای کیست که می رود

و با سکوت خویش

به من جواب می دهد؟

...

چیستا یثربی

اوهوم منم دلم عجیب میگیره.....مخصوصا غروباش....
کاش به همین زودیا جمعه ها بهترین روز هفته میشد....نه؟

به سلامت